Polecałem ten album w moim topie 2020, ale powtórzę jeszcze zachwyty nad „Brass Album”. Split dwóch katowickich zespołów – Ciśnienie i Lód 9 – to prawdziwie awangardowa jazda: pełna doskonałych, hipnotycznych groovów sekcji rytmicznej, punkujących riffów, nihilistycznej, wisielczej atmosfery rodem z ostatnich albumów Swans, mnóstwa smacznych detali, które odkrywa się z kolejnymi odsłuchaniami, ale i […]
Archiwa autorów: Szymon Kazimierczak
A ta płyta to czysta frajda! Jerz Igor wyspecjalizował się w graniu muzyki dla dzieci i młodzieży, choć samemu będąc osobnikiem 30+, także czuję się w pełni kompetentnym odbiorcą „Wyspy”. Bo jest to płyta chwytliwa i skoczna, pełna poczucia humoru (także tego muzycznego, co jest wielką sztuką!), ale też wyrafinowana kompozycyjnie i aranżacyjnie. I której […]
Dziś trójmiejskie Żurawie premierują longplay „Poza zasięgiem”, którego dzięki uprzejmości chłopaków mogliśmy posłuchać już kilka dni temu. Polecamy album jak cholera. Temperament jest tu prawdziwie garażowy, jest w tym graniu spontaniczność i przyjemnie łechczący ucho brudek, ale i produkcja światowa. I chociaż jest to bardzo gitarowe i mocno groovowe granie, to nie mniejszą rolę mają […]
self-release, 2014 i dalej Dekadę temu było lato i kumpel zabrał mnie nad Wisłę na koncert „kapeli brata koleżanki z liceum”. Na niedużej scence pod chmurą zastaliśmy dwóch typów z mikrofonami. Zero instrumentów, chyba tylko laptop i dziwna, sztuczna, ale bardzo skoczna nuta puszczana spod palca. Nie miałem wtedy wiele styczności z muzyką elektroniczną, tym […]
Mam wielką sympatię do tego zespołu, a numeru „Po szkole” słucham obsesyjnie przynajmniej od roku. Jest w nim jakaś cudowna dwoistość: wintydżowa estetyka, jakby pastisz, bo ja wiem, wczesnej Urszuli i Budki Suflera, z tekstem mówiącym o naiwnej, szkolnej miłości, z refrenem „Kiedy jesteś blisko, jesteś numerem one”. Teoretycznie pół kroku od krindżu totalnego. A […]
Nazywają swoją muzykę „dubwave” i grają surowy minimal na trzy osoby: bas (Adam Sołtysik), perkusję (Marcin Rychlicki), syntezatory i elektronikę (Mateusz Rosiński). Dynasonic w surowy sposób też komunikuje swój materiał: monochromatycznym, stylowym okładkom ich wydawnictw towarzyszą jakby techniczne tytuły utworów, w które wpisane jest swoiste kontinuum. Na albumie „#1” z 2019 numery były dwa: „D1” […]
Siema, tu Szym z Polski z Offu. Od marca 2020 w gronie kolegów z DLA KONTRASTU układamy dla Was playlisty z muzyką, która jest a) nowa b) polska c) offowa i d) rewelacyjna. Dwa pierwsze kryteria były dość proste do określenia: nowość zdefiniowaliśmy jako „wydane raczej nie dawniej, niż rok temu”, a polskość umownie jako […]
LADO ABC, 2012 Dlaczego Ola Bilińska jeden ze swoich najciekawszych projektów nazwała Babadag – tego nie wiem na pewno. Ale myślę, że to piękne słowo komunikuje jakieś marzenie o odległej krainie, której nie widać z okien naszych domów, ale do której chciałoby się choć odrobinę zbliżyć. Bilińska w swojej twórczości bardzo często zabiera słuchaczy w […]
Jeśli nadal szukacie numeru, który definiuje rok 2020 w Polsce, z całą jego klaustrofobią, obcością, gorączką, z całym jego społecznym, politycznym i jednostkowym niepokojem, to macie go tutaj. Zrobili go weterani polskiego offu Mołr Drammaz i nazywa się, uwaga, „Nie narażaj mnie”. To kawałek mocno zakorzeniony w kontekście miejsca i czasu, który jednocześnie niczego nie […]
Gdzie ja to słyszałem? Ten undergroundowy brudek jak z Savages, buntownicza poezja jak od PJ Harvey, a nazwa kapeli przywodzi na myśl raczej dinozaurzą rockerkę niż młody małopolski off. Izzy and the Black Trees owszem korzystają z osłuchanych patentów, ale robią to z takim powabem, że nie umiem im mieć za złe tych kilku stylistycznych […]










